ფოტოთი ნათქვამი ამბავი (ჩანახატი)

02/11/2010

ისევ მარტო ვართ მე და ოცნება ჩემი…

 

იმ დღეს გარეთ გამოვედი… ოცნაბეც თან გავიყოლე…  დავჯექი და ფიქრებმა გამიტაცეს…

დავინახე მარტოსული ისიც ჩემნაირი , ოცნებით გატაცებული და გზააბნეული…

სურვილიც ერთნაირი… მოდი წავიდეთ სადმე

სადაც მზეა და თბილი ფერები, სადაც სიმშვიდეა და მდუმარე მთები…

იქ სადაც ყველაფერი მხლოდ ღიმილის ფერია…. სადაც ფოთლებიც კი მუდამ ოქროსფერია…

ერთად ვუყუროდ ცაზე მოფენილ ფერებს და თან დავითვალოთ რამდენი ფერია…

რალამაზია ფერები ცაზე, აფეთქებული და გაფანტული… თითქოს და ვიღაცის დახატული…

მეც მინდა ფრენა, როგორ მფრინველი ცაზე… მშვიდათ და ნელა… შევძლებ ნეტავ?

ვიფრენდით ცაზე, მერე კამკამა ზღავზე, გადავუფრენდით მთებსაც და მინდორ – ველებსაც…

ეჰჰ… დაღამდა უკვე… მზემ დაიძინა, მთვარემ გაიღვიძა..

დამთავრდა კიდევ ერთი ოცნება ჩემი და დავრჩი ისევ, იმედით ხელში…

ხვალ გათენდება და ისევ მარტო ვიქნებით, მე და ოცნება ჩემი…

პ.ს ფოტოების გასადიდებლათ, თავად ფოტოებს დააჭირეთ… ან ჩემს გალერეაში ნახეთ ყველა მათგანი, უფრო დიდი ზომის:) იმედი მაქვს რომ ნორმალური გამოვიდა :) სადღაც რითმია, სადღაც არ გამომივიდა.. თითქოს მოკლეა, მაგრამ გრძელიც არმინდოდა… :)

4389 სულ 1 დღეს

    6 Comments

  • tiki 02/21/2010
    Reply

    მმმ სევდიანია :|:| ოცნებებიც ხომ სრულდება ხოლმეე :)))

  • ნათი 02/22/2010
    Reply

    რა კარგია. მომეწონა და რაღაცნაირად დამამშვიდა, თან მელანქოლიურიც არის…

  • Reply

    ოცნება მიტომაა, კარგი რომ ოცნებააი , თორე აბა მართლა ბროლის კიშკში ვინ იცხოვრებდა !!
    ო. იოსელიანი

    • Leonsio 03/08/2010

      გეთანხმები! :)

  • ელე 05/25/2010
    Reply

    ძალიან ლამაზია!
    მომწონს.
    : )

  • Reply

    ძალიან ლამაზია :)

  • Leave a comment

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.